افزودنی حباب زا یا هوازای بتن Dezoair 220 - افزودنی ویژه بتن های با دوام

افزودنی حباب زا یا هوازای بتن Dezoair 220 - افزودنی ویژه بتن های با دوام - کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران تولید و وارد کننده انواع افزودنی های شیمیایی و معدنی بتن


 

حباب زا یا هوا زای بتن

 

افزودنی حباب زا یا هوازای بتن Dezoair 220 - افزودنی ویژه بتن های با دوام  - کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران تولید و وارد کننده انواع افزودنی های شیمیایی و معدنی بتن

 

شرح :

Dezoair 220  یک افزودنی حباب ساز است که تولید حباب های هوای بسیار پایداری می کند این حباب محکم ، ریز و نزدیک به هم هستند .

 

موارد کاربرد :

وارد کردن هوای کنترل شده در گستره وسیع در انواع بتن های :

  • طرح اختلاط معمولی
  • فاقد روانی
  • محتوی خاکستر بادی با کربن زیاد
  • محتوی مقادیر زیادی از مواد ریزدانه
  • محتوی سیمان با قلیایی زیاد
  • بتن ریزی در هوای گرم
  • زمان اختلاط طولانی

امتیازات :

Dezoair 220 به خصوص برای بتن هایی که به دلیل مجود مشکلاتی لازم است مقداری هوا در آنها وارد و حفظ گردد مفید است . وارد نمودن حد بهینه حباب هوا در بتن منجر به اصلاحات کیفی زیر می شود :

  • افزایش مقاومت در برابر چرخه های یخ و ذوب
  • کاهش نفوذ پذیری و در نتیجه افزایش خاصیت آب بند کنندگی
  • کاهش جداشدگی و آب انداختگی
  • بهبود روانی و کارپذیری
  • بهبود پایداری حباب های وارد شده

آماده بودن محلول باعث پخش بهتر آن می شود.

 Dezoair 220 با تمام بتن های حاوی افزودنی های دیگر مانند کاهنده آب ، کاهنده شدید آب ، زودگیر کننده ، متراکم کننده و دافع آب سازگاری دارد . همچنین مقدار هوای وارده توسط سیمان پرتلند با خاصیت هوازایی را افزایش می دهد. مصرف Dezoair 220 به همراه سایر افزودنی های کلینیک فنی و تخصصی بتن تشکیل ترکیب مناسبی برای تولید بتن های معمولی و سبک وزن با کیفیت عالی می دهند .

 

بسته بندی :

Dezoair 220   در گالن های 25 کیلوگرمی ، بشکه های 220 کیلویی و مخازن بزرگ عرضه می شود .

 

ویژگیها :

وزن مخصوص: 0.986 تا 1.036 گرم در سانتیمترمکب

رنگ : کهربایی یا قهوه ای کمرنگ

مقدار کلراید : کمتر از 0.1 درصد

درجه اشتعال : غیر آتشزا

درجه انجماد : -1 درجه سانتیگراد

عدد قلیایی : 7 تا 8

 

زمان اختلاط  :

 

روش کاربرد :

بر طبق ACI زمانی که 2 یا چند افزودنی استفاده می شوند . بایستی به طور جداگاه به مخلوط اضافه گردند . ( به وسیله دستگاه توزیع کننده و یا دستی ) و نباید قبل از اضافه شدن بتن با یکدیگر مخلوط شوند .

برای عملکرد بهینه بهتر است ماده هواز را به ماسه نرم مرطوب اضافه نمود .Dezoair 220 را به وسیله دستگاه توزیع کننده مخصوص حباب ساز و یا یک ابزار اندازه گیری دستی که دقت مثبت و منفی 3 درصد را دارد به مخلوط اضافه نمایید.

 

 

مقادیر مصرف :

هیچ استانداری برای مقدار مصرف حباب ساز وجود ندارد . مقدار افزودنی حباب ساز مورد نیاز بایستی با انجام آزمایشهای کارگاهی معین شود . عوامل موثر عبارتند از : دما ، سیمان ، دانه بندی مصالح ، درصد .ترکیب سنگدانه ها ، اسلامپ ، روش های انتقال و پخش بتن و مصرف ریزدانه ها مانند خاکستر بادی و میکروسیلیس .

مقدار مصرف Dezoair 220 وابسته به مقدار هوای مورد نیازدر شرایط کار می باشد و در طرح آزمایشی مقادیر 60 تا 200 میلی لیتر به ازای 100 کیلوگرم سیمان به کاربرده و سپس تنظیم آن بر اساس نتایج به دست آمده انجام گیرد.

در طرح هایی که افزودنی های کاهنده آب و یا کنترل کننده گیرش حضور دارند مقدار Dezoair 220 کمتر از مقدار مورد نیاز برای بتن معمولی است .

 

منحنی فوق نشانگر اطلاعات آزمایشگاهی و کارگاهی می باشد . آزمایش ها جهت وارد کردن و حفظ حباب به مقدار دلخواه در بتن انجام گرفته اند . طرح اختلاط ها حاوی مقدار زیادی مصالح ریزدانه ، خاکستر بادی ، سیمان با قلیایی زیاد بوده و دمای بالا با اسلامپ کم ساخته شده اند.

 

انبارداری :

Dezoair 220 باید در دمای بیشتر از 2+ درجه سانتیگراد نگهداری و مصرف شود . اگر چه یخ زدگی آسیبی به این مخصول نمی زند ولی احتیاط لازم برای جلوگیری از یخ زدگی لازم است . در صورت یخ زدن آن را گرم نموده و به آرامی هم بزنید تا بازیافت کامل گردد . از هوای فشرده برای مخلوط کردن استفاده کنید .

در صورت رعایت شرایط فوق عمر مفید این محصول 12 ماه است.

 

نکات ایمنی :

Dezoair 220   محتوی هیچ ماده خطرناکی نمی باشد . برای آگاهی بیشتر به برشور ایمنی محصول مراجعه نمایید.

 

تاییدیه فنی : تمام محصولاتی که توسط شرکت کلینیک فنی و تخصصی بتن عرضه می گردد مطابق با استانداردهای کیفی بین المللی می باشد.

 

  • بر طبق استاندارد ASTM C-182  : 3 دقیقه سکون و 2 دقیقه اختلاط نهایی .
  • 13 دقیقه هم زدن آرام و 2 دقیقه اختلاط
  • تکان دادن و 2 دقیقه اختلاط

 

 

 

 

 

 افزودني‌هاي حجم ­زا یا هوا زا چیست ؟

تکيدگي يا جمع‌شدگي ناشي از خشک‌شدن[1] يک ويژگي ساختاري بتن است که در اثر از دست دادن رطوبت بتن رخ مي‌دهد. چنانچه بتن مقيد شده باشد، تکيدگي مي‌تواند منجر به پديدار شدن ترک در بتن شود. در مواردي از کارهاي اجرايي نيز بايد فضاي محصور شده‌اي کاملا با بتن، ملات يا دوغاب پر شود. از سوي ديگر براي سبک­سازي و کاهش گرماگذري و صداگذري نياز به بتن سبک و اسفنجي است. افزودني­هاي حجم­زا امکان دستيابي به بتني با جمع­شدگي جبران شده, منبسط شونده, يا سبک اسفنجي را فراهم مي­کنند.  افزودني‌هاي حجم­زا مي­توانند مانند گازسازها و کف­زاها در بتن تازه افزايش حجم پديد آورند يا مانند منبسط­کننده­ها با افزايش حجم بتن سخت‌شده در حد جبران جمع‌شدگي يا ايجاد انبساط، براي دستيابي به افزايش حجم, کاهش جرم حجمي, يا پايداري ابعادي بتن سخت شده کمک ‌کنند.

6-1 – تعريف و دسته­بندي

افزودني­هاي حجم­زا براي افزايش حجم در بتن (ملات) تازه، جبران جمع‌شدگی بتن (ملات) سخت‌شده، يا ايجاد انبساط کنترل شده در بتن (ملات) سخت‌شده به کار مي‌روند. اين افزودني‌ها به سه گروه منبسط­کننده­ها (جبران‌کننده‌هاي جمع‌شدگي)، گازسازها، و کف‌زاها دسته­بندي مي­شوند.

منبسط­کننده­ها[2] براي افزايش حجم و جبران جمع‌شدگی بتن (ملات) سخت‌شده، يا ايجاد انبساط کنترل شده در بتن (ملات) سخت‌شده به کار مي‌روند. اين افزودني‌ها بسته به مقدار مصرف مي‌توانند انبساطي در حد جبران‌ جمع‌شدگي[3] يا بيشتر پديد آورند.

گازسازها[4] با ايجاد گاز در بتن تازه براي افزايش حجم بتن, ملات, يا دوغاب تازه به منظور جلوگيري از نشست خميري و اطمينان از پر شدن فضاهاي خالي محصور مانند زير صفحه ستون­ها و اطراف پيچ­سنگ­ها (سنگ­دوز)[5] و ميل­مهارها[6] به کار مي­روند.

کف­زاها[7] با وارد کردن کف پايدار در بتن تازه موجب تخلخل زياد و کاهش جرم حجمي بتن و کاهش گرماگذري و صداگذري بتن سخت شده مي­شوند. اين مواد براي توليد بتن سبک غيرسازه­اي (بتن اسفنجي[8]) به منظور سبک­سازي و کاهش گذر گرما يا سر و صدا (عايق حرارتي و صوتي) به کار مي­روند.

6-2 –جمع­شدگي (تکيدگي) ناشي از خشک شدن بتن

6-2-1 – تعريف و پيامدهاي جمع­شدگي (تکيدگي) ناشي از خشک شدن

خمير سيمان پس از سخت شدن, در اثر از دست دادن رطوبت دچار تکيدگي (جمع­شدگي) مي­شود. اين تکيدگي به نام "تکيدگي ناشي از خشک شدن" شناخته مي­شود و بيانگر کرنش (تنجش)[9] پديد آمده به دليل از دست دادن آب (تغييرات ابعادي) در خمير سخت شده سيمان و بتن است[1]. چنانچه بتن مقيد (درگير) نباشد مي­تواند آزادانه تکيده (جمع) شود بدون آن که در آن ترکي پديدار شود. ولي از آنجا که بتن توسط قيود بيروني و دروني (مانند درگير بودن با بستر زير, اعضاي پيراموني, اعضاي متصل, و ميلگردگذاري) مقيد است در اثر تغيير حجم و تکيدگي, تنش­هاي کششي (حاصلضرب کرنش ايجادشده در ضريب کشساني[10]) در آن پديد مي­آيد و چنانچه مقدار اين تنش­ها از مقاومت کششي بتن فراتر رود, بتن ترک خواهد خورد. اين موضوع در شکل 1 نشان داده شده است[2].  

6-2-2 – تاثير روند خشک شدن

تغييرات حجم بتن در حين خشک شدن با حجم آب از دست داده آن برابر نيست. به عبارت ديگر بتن به اندازه حجم آبي که از دست مي­دهد کاهش حجم نمي­دهد[3]. چگونگي تاثير رطوبت نسبي محيط (RH) بر کاهش آب در خمير سيمان هيدراته اشباع و نيز رابطه کاهش (از دست دادن) آب با مقدار تکيدگي (جمع­شدگي) در شکل 6-2 نشان داده شده است[2]. به محض آن که رطوبت نسبي به کمتر از 100 درصد کاهش پيدا کند, آب آزاد موجود در حفرات بزرگ (بزرگتر از 50 نانومتر) به طرف بيرون حرکت مي­کند. از آنجا که آب آزاد هيچگونه پيوند فيزيکي يا شيميايي با ريزساختار محصولات آبگيري ندارد, از دست دادن آن با تکيدگي (جمع­شدگي) همراه نيست. اين موضوع با منحني "A-B" در شکل 6-2 نشان داده شده است[2]. چون بيشتر آبي که به آساني بخار مي­شود در حفره­هاي بزرگ بتن جاي دارد, بنابراين از دست دادن اوليه آب تکيدگي به دنبال ندارد يا سبب تکيدگي ناچيزي مي­شود[3]. به بيان ديگر, خمير سيمان هيدراته اشباعي که در محيطي با رطوبت نسبي اندکي کمتر از 100 درصد قرار گيرد مي­تواند مقدار چشمگيري از آب بخارشدني خود را از دست بدهد بدون آن که دچار تکيدگي (جمع­شدگي) شود [2].

پس از آن که خمير سيمان بيشتر آب آزاد خود را از دست داد, ادامه روند خشک شدن و از دست دادن آب مي­تواند به تکيدگي (جمع­شدگي) قابل ملاحظه­اي در خمير سيمان بيانجامد. اين پديده که با منحني "B-C" در شکل 6-2 نمايانده شده است, به از دست دادن آب جذب شده به سطح[11] و آب نگهداشته شده در حفره­هاي کوچک مويينه[12] نسبت داده مي­شود [2].

 

6-2-3 – مکانيزم تکيدگي ناشي از خشک شدن

باور بر اين است که سه پديده 1)کشش مويينه, 2)کاهش فشار جداکننده (دورکننده), و 3) تغييرات انرژي آزاد سطحي در مکانيزم (سازوکار) تکيدگي ناشي از خشک شدن خمير سيمان نقش دارند[4],[1]. تخلخل[13] زياد به همراه شبکه­اي از حفرات مويينه کوچک, نيروي پيوند بين مولکولي "واندروالس" چشمگير در سيليکات کلسيم هيدراته (C-S-H), و مساحت سطح زياد و ريزتخلخلي ذاتي سيليکات کلسيم هيدراته از جمله ويژگي­هاي و ماهيت خمير سيمان هيدراته هستند که در پيدايش اين پديده­ها نقش دارند [1].

6-2-3-1 – کشش (تنش) مويينه

بنا به نظريه­ي کشش مويينه[14], يکي از دلايل اصلي تکيدگي ناشي از خشک شدن بتن, کشش سطحي ايجاد شده در حفره­هاي ريز خمير سيمان است [5]. اگر چه خروج آب از حفرات مويينه بزرگ, تکيدگي (جمع­شدگي) ناچيزي به دنبال دارد ولي اين امر سبب به هم خوردن تعادل آب دروني موجود در خمير سيمان مي­شود و حرکت آب از حفرات کوچکتر به حفرات بزرگتر را در پي دارد [4]. به دليل کشش سطحي زياد آب و اندرکنش آن با ديواره حفره, با کم شدن آب درون حفره­هاي مويينه يک پوسته هلالي[15] و مقعر در فصل مشترک آب و هوا تشکيل مي­شود [1]. نمايي از پوسته مقعر و کشش سطحي در شکل 6-3 نشان دا