میزان اورلب آرماتور

جستجوی کلمه میزان اورلب آرماتور در سایت کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران با کد 1416


 

 

 

میزان اورلب آرماتور

 

در کارگاه های ساختمانی به طور معمول میزان اورلب آرماتور 40 تا 50 برابر قطر آرماتور در نظر گرفته می شود ولی این میزان می تواند با نظر مهندس محاسب یا طراح پروژه بیشتر یا کمتر لحاظ و در نظر گرفته شود.

 

 

 

 

نوع و مشخصات ميلگردهاي مصرفي در بتن

ميلگردهاي مصرفي بايد  تميز بوده و عاري از هر گونه آلودگي نظير چربيها، دوغاب سيمان سخت شده،  گرد و خاك، زنگ، ضد زنگ، قير و مواد كند گير كننده و يا مواد زائد ديگر باشد. ميلگردها قبل از مصرف بايد كاملاً پاكيزه باشند تا اثري در پيوستگي بتن و ميلگردها نداشته باشد. مقطع ميلگرد مصرفي نبايد به علت زنگ‌زدگي تضعيف شده باشد. استفاده از ميلگردهاي زنگ زده به شرطي مجاز است كه اولاً زنگزدگي قبلاً ً كاملاً پاك شود، ثانياً قطر ميلگرد پس از زدودن زنگ اندازه‌گيري و حداكثر كاهشي به اندازه رواداري‌هاي مجاز داشته باشد.   

در صورتي كه زنگ‌زدگي به صورت ناچيز باشد و بتوان با ناخن يا كشيدن گوني به سطح ميلگرد آن را پاك نمود، نياز به زنگ‌زدايي نمي‌باشد. تمامي ميلگردهاي مصرفي در بتن (باستثناي خاموتها) بايد از نوع ميلگرد آجدار باشند. قطر اسمي ميلگرد ساده قطري است كه در برگ شناسايي آن ذكر مي‌شود و معادل قطر دايره‌اي است كه مساحت آن برابر مساحت مقطع عرضي ميلگرد باشد. در مورد ميلگرد آجدار، قطر اسمي معادل قطر اسمي ميلگرد صاف هم وزن آن اختيار مي‌شود.

حمل و انبار كردن ميلگردها

ميلگردها به صورت كلاف، شاخه، شبكه جوش شده يا بافته شده در كارخانه، تحويل مي‌شوند. ميلگردهاي مصرفي در بتن بايد بدون خم‌شدگي تحويل كارگاه شوند، معمولاً ميلگردهاي به قطر 8  ميليمتر و كمتر مي‌تواند به صورت كلاف تحويل ‌شوند. مصرف ميلگردها با قطرهاي بالاتر از 10 ميليمتر به صورت كلاف مجاز نيست. باز كردن كلاف با وسيله مناسب و با تأييد دستگاه نظارت در كارگاه انجام مي‌گيرد.

در تمام مدت حمل، تخليه، نگهداري و كارگذاري ميلگردها بايد آنها را در مقابل هر گونه زنگزدگي و يا ديگر آسيب‌هاي فيزيكي و شيميايي محافظت نمود. ميلگردها نبايد در تماس با خاك يا مصالحي باشند كه رطوبت را در خود نگه مي‌دارد و عموماً نبايد ميلگردها براي مدت طولاني در معرض باران و برف و هواي مرطوب قرار گيرند، بدين منظور توصيه مي‌شود در زير كلافها و يا بنديل‌هاي ميلگرد، خرك‌هاي چوبي قرار داده شود.

گاه براي محفاظت ميلگردها از پوشش‌هاي نايلوني استفاده مي‌شود كه مي‌تواند به زنگ زدگي بيشتر منجر شود، لذا توصيه مي شود براي پوشش ميلگردها از پوشش‌هايي نظير برزنت استفاده شود. 

در فاصله زماني ورود ميلگردها به كارگاه تا قرار گرفتن آنها در سازه، ضوابط زير در مورد جابجايي و انبار كردن آنها بايد رعايت شود :

 

1.     بايد از هر نوع صدمه مكانيكي يا تغيير شكل‌هاي زياد در ميلگردها نظير له‌شدگي، ضربه حاصل از  سقوط از ارتفاع و نظاير اينها جلوگيري شود.

 

2.     بايد از گسيختگي جوشها درشبكه‌هاي جوش شده جلوگيري شود.

 

3.     نشانه‌هاي مشخص كننده نوع ميلگرد نبايد از بين بروند.

 

4.     ميلگردها نبايد در معرض هيج نوع آلودگي با اثر زيان‌آور بر چسبندگي آنها از قبيل گل، روغن و  ساير پوششهاي غير فلزي قرار گيرند.

بريدن و خم كردن ميلگردها

بريدن و خم كردن ميلگردها بايد مطابق نقشه‌ها و مشخصات اجرايي در كارگاه انجام شود.

بريدن ميلگردها بايد حتي‌الامكان با وسائل مكانيكي صورت گيرد (بويژه براي فولادهاي با مقاومت  بيشتر و اصلاح سرد شده به روش پيچاندن). خم كردن ميلگرد بايد به روش سرد انجام شود. استفاده از حرارت (بيش از  oC 100) براي خم كردن ميلگرد مجاز نيست. خم كردن ميلگردهاي داخل بتن نظير ميلگردهاي انتظار يا باز كردن ميلگردهاي خم شده مجاز نيست مگر با اجازه دستگاه نظارت و پيش بيني در طرح . همچنين رعايت نكات زير الزامي است :

 

1.     حداقل قطر فلكه خم كن متناسب با نوع فولاد است و اين حداقل بايد با اعداد مندرج در جدول 1، مطابقت نمايد.

جدول 1:  حداقل قطر خم براي ميلگردهاي مختلف

S-500(A- IV)

S-400(A- III)

S-300 (A-II)

S-350

S-220

(1)  (A-I)

نوع ميلگرد

D  قطر ميلگرد (mm)

d 6

D 5

d 5

D كوچكتر از 28

d 8

d 6

d 5

34 <d 28

d 10

d 10

d 7

55 <d 36

 

طبقه‌بندي   A-I و نظير آن مربوط به  كشور روسيه بوده و در برخي از كارخانه‌هاي ايران مورد استفاده قرار مي گيرد.

 

شكل 1،  تجهيزات خم كردن ميلگرد را به صورت دستي نشان مي‌دهد.

2.     سرعت خم كردن متناسب با نوع فولاد و دماي محيط انتخاب مي‌شود. در هواي سرد و هنگام استفاده از ميلگردهاي با مقاومت بالاتر و قطر بيشتر، بايد از سرعت خم كردن كاسته شود، زيرا در موارد فوق ميلگردها شكل پذيري خود را تا حدودي از دست مي‌دهند.

 

3.     دردماي كمتر از  5-  درجه سيلسيوس خم كردن ميلگردها مجاز نيست.

 

4.     قطر داخلي خم براي خاموت (ميلگردهاي عرضي) با قطر بيش از 16 ميليمتر بر اساس جدول 1 بوده و براي خاموت با قطر 16 ميليمتر و كمتر، حداقل قطر خم براي ميلگردهاي مختلف در جدول به ترتيب d 5/2  و d 4  خواهد بود.

 

5.     در مواردي كه خم كردن ميلگردها به وسيله دست انجام مي‌گيرد، ميز مناسبي براي خم كردن بايد انتخاب نمود تا در هنگام خم كردن ميلگرد را به شكل مطلوب نگاه دارد، تا ميلگرد خم شده مسطح باشد. بديهي است كه در خم كاري ميلگردها با دست نمي‌توان به خوبي محدوديت قطر خم و سرعت خم‌كاري را رعايت نمود. همچنين قطر خم درقسمتهاي مختلف يكسان نخواهد بود، بويژه اگر در هواي سرد خم كاري انجام مي‌شود و يا از ميلگردهاي  پر مقاومت و ترد يا قطر زياد استفاده شود لازم است از دستگاه‌هاي خم كن مكانيكي بهره گرفته شود.  

 

6.     چنانچه شكل خم ميلگرد پيچيده ‌باشد، قبل از خم كردن، شكل آن به اندازه واقعي رسم مي‌گردد تا براي كنترل مورد استفاده قرار گيرد.

 

7.     قبل از برش و خم كردن اندازه قطر ميلگرد بايد كنترل گردد، زيرا هميشه نمي‌توان تنها به اتكاي قضاوت چشمي قطر ميلگردها را تشخيص داد. به همين دليل در آيين نامه بتن ايران استفاده از قطرهاي مرجح توصيه شده است تا تشخيص آنها از يكديگر با سهولت بيشتر انجام شود. انبار كردن ميلگردها از يك قطر و يك نوع به صورت جداگانه در كارگاه لازم است، حتي گاه توصيه مي‌شود، ميلگردهاي كارخانه‌هاي مختلف قبل از كنترل كيفيت در محلهاي متفاوتي انبار شوند (قرنطينه ميلگردها). 

 

جاگذاري و بستن ميلگرد

هنگام نصب، ميلگردها بايد عاري از هر گونه آلودگي نظير زنگ زدگي، گل، چربي، رنگ و ذرات خارجي كه مانع چسبندگي بين بتن و ميلگردها مي‌‌گردد، باشند. كليه آلودگي‌ها بايد قبل از نصب و كارگذاري زدوده شود و تا شروع مرحله بتن‌ريزي از آلودگي‌ها محفوظ بماند. ميلگردها با توجه به قطر، طول و شكل بايستي در محلهاي تعيين شده به نحوي مستحكم و ثابت شوند كه هنگام بتن‌ريزي هيچگونه تغييرو جابجايي در آنها صورت نگيرد. به منظور كنترل و تضمين پوشش بتن، با تأييد دستگاه نظارت مي‌توان از قطعات بتني (لقمه‌ها) يا خركهاي فلزي و  پلاستيكي با ابعاد موردنظر به   تعداد لازم استفاده نمود. در صورتي كه در محيط‌هاي خورنده هستيم استفاده از خرك فولادي كه در سطح بتن قرار گيرد مجاز نيست. لقمه‌هاي بتني به ضخامت مورد نظر بايد با بتن يا ملات و با نسبت آب به سيمان مساوي يا كمتر از بتن اصلي ساخته شود. بتن يا ملات آن بايد به خوبي متراكم و عمل‌آوري شود. استفاده از چوب، آجر و مصالح كم  دوام توصيه نمي‌شود.  

در روش معمول براي بستن ميلگردهاي اصلي به تنگها و خاموتها از مفتولهاي سيمي گالوانيزه به قطر 1 تا 5/1 ميليمتر استفاده مي‌شود. استفاده از جوشكاري براي بستن ميلگردهاي متقاطع، مگر براي فولادهاي جوش پذير و با تأييد دستگاه نظارت مجاز نمي‌باشد.

در مهارهايي كه انتهاي آنها خم شده است بايد خم آنها به طرف پايين يا داخل باشد به نحوي كه قلاب آنها در منطقه پوشش بتني قرار نگيرد، در غير اين صورت امكان زنگ زدگي و نمايان شدن آنها از سطح بتن وجود خواهد داشت. در مورد بستن ميلگردها با مفتول (سيم) ميلگردبندي در مناطق خورنده، سر سيم نبايد در پوشش بتني روي ميلگرد واقع شود، زيرا ضخامت  پوشش را كاهش مي‌دهد. 

وصله كردن ميلگرد

بايد سعي شود حتي الامكان در طراحي و هنگام اجرا به گونه‌اي عمل گردد تا ميلگردهاي مصرفي در يك عضو به صورت يكپارچه باشند. تمام جزئيات اتصال ميلگردها بايد در نقشه‌هاي اجرايي منعكس ‌گردد و تعداد اتصالات به حداقل ممكن كاهش يابد. در صورتي كه وجود وصله اجتناب‌ناپذير باشد، اين اتصالات بايد در مقطعي قرار داده شوند كه نيروها و تنشهاي وارده بر ميلگردها حداقل باشند، و از تمركز تمامي وصله‌ها در يك مقطع نيز خودداري شود.

وصله كردن ميلگردها بايد به روشهاي پوششي، اتكايي، مكانيكي جوشي و يا وصله‌هاي مركب مطابق آئين نامه بتن ايران و زير نظر دستگاه نظارت انجام شود. 

طول وصله براي ميلگردهاي صاف دو برابر طول وصله مشابه در ميلگردهاي آجدار مي‌باشد. در صورتي كه محل وصله‌ها در نقشه‌هاي اجرايي و دستورالعمل‌هاي بعدي دستگاه نظارت منعكس نباشد رعايت نكات زير الزامي است :

 

1- در قطعات تحت خمش، خمش توأم با فشار (نظير تيرها يا تير-ستونها) نبايد بيش از نصف ميلگردها در يك مقطع وصله شوند.

 

2-در صورت وجود كشش يا كشش ناشي از خمش، حداكثر يك سوم ميلگردها در يك مقطع را مي‌توان به وسيله پوشش وصله نمود.

 

3- وصله كردن ميلگردهاي تحتاني قطعات خمشي دروسط دهانه يا نزديك به آن و يا ميلگردهاي بالايي قطعه خمشي روي تكيه گاه يا نزديك آن مجاز نيست.

 

4- به طور كلي هر وصله بايد به اندازه 40 برابر قطر ميلگرد با وصله مجاور فاصله داشته و در يك مقطع قرار نگيرد.

 

 

 

 

متراكم كردن بتن

 

پس از جاگذاري بتن، بايد حبابهاي هواي ناخواسته با عمل تراكم حذف و يا  كم گردد تا حداكثر چگالي در بتن حاصل شود. مقدار هواي محبوس بستگي به كارايي بتن دارد. بتن با كارايي كم، هواي حبس شده بيشتري دارد، به همين دليل براي بتن با اسلامپ كم، نياز به تراكم بيشتري احساس مي‌شود. وجود حبابهاي هوا باعث كاهش مقاومت بتن، افزايش نفوذپذيري بتن وكاهش مقاومت پيوستگي بين ميلگرد و بتن مي‌شود
(شكل1 ).

 

شكل 1- اثر تراكم در حذف يا كاهش منافذ

براي تراكم بتن مي‌توان از دو روش زير استفاده نمود :

·        تراكم دستي  

·        تراكم مكانيكي

 

موثرترين روش تراكم بتن با كارايي متوسط (اسلامپ رده‌هاي S2 , S3) استفاده از لرزاننده يا ويبراتور  است، زيرا بتن‌هاي خيلي سفت به فشار و بتن‌هاي شل به لرزش حساس هستند. عمل لرزاننده كاهش دادن اصطكاك داخلي بين سنگدانه‌هاست تا آنها به يكديگر نزديك شده و حبابهاي هوا به سطح برسند. در ابتداي عمل تراكم، سنگدانه‌هاي درشت از لرزاننده دور مي‌شوند، زيرا جرم سنگدانه‌هاي درشت بيشتر از سنگدانه‌هاي ريز است. پس از برخورد سنگدانه‌هاي درشت، ملات شروع به جاري شدن بين سنگدانه‌ها مي‌كند.

تراكم دستي

در كارهاي كوچك و محدود  كه امكان استفاده از لرزاننده‌ها و وسايل مكانيكي وجود ندارد مي‌توان براي تراكم بتن از وسائل دستي به شرح زير استفاده كرد :

 

1.     در مخلوط‌هاي خميري و روان (با اسلامپ بيش از 50 ميلي‌متر ، رده  S2 به بالا)، مي‌توان با اجازه دستگاه نظارت از ميله فولادي (تخماق) يا وسائل مشابه براي تراكم بتن استفاده نمود. ميله بايستي به اندازه كافي وارد بتن شود تا بتواند به راحتي به انتهاي قالب يا انتهاي لايه مربوط به همان بتن‌ريزي برسد، ضخامت ميله بايستي چنان انتخاب شود كه به راحتي از بين ميلگردها عبور نمايد.

 

2.     با عملياتي شبيه بيل‌زني مي‌توان ظاهر سطوح بتني قالب گيري شده را بهتر كرد (شكل 2). يك وسيله بيل مانند بايد مكرراً به درون بتن و در مجاورت قالب فرو برده و بيرون آورده شود. اين عمل درشت دانه‌هاي بزرگتر را وادار مي‌سازد تا از قالب رانده شود و حبابهاي هواي محبوس بتوانند بالا بيايند. در اين خصوص بايد دقت كرد تا به وضعيت ميلگردها و  قالبها آسيبي نرسد. در اين حالت، ضخامت بتن حدود   3/0  متر توصيه مي‌شود.

 

3.     در مخلوط‌هاي سفت (اسلامپ كمتر از 50 ميليمتر، رده S1 ( مي‌توان از  تخماق سر پهن با مقطع دايره و  يا مربع استفاده نمود. در اين حالت، ضخامت هر لايه به 15/0 تا 2/0 متر محدود مي‌شود.

 

4.     براي تراكم بتن دالهايي با ضخامت كمتر از 15/0 متر مي‌توان  از ماله چوبي و اعمال ضربه به سطح بتن استفاده نمود.

 

 

تراكم مكانيكي (لرزاننده ها)

متراكم كردن بتن، با وسايل مكانيكي مناسب‌ترين روش براي تراكم بتن‌ است. معمولترين نوع وسايل مكانيكي، ويبراتور يا لرزاننده داخلي (خرطومي) است. هر چند در مواردي كه تراكم ميلگرد زياد است مي‌توان از لرزاننده‌هاي قالب نيز استفاده نمود.

 

لرزاننده خرطومي از يك محرك انعطاف پذير (در درون پوشش) كه سبب چرخش ميله مركزي مي‌شود، تشكيل شده است (شكل 3). بر اثر چرخش ميله مركزي، يك قطعه فلزي كه به ميله متصل است به پوشش فلزي ضربه مي‌زند كه سبب لرزاندن آن مي‌گردد. لرزاننده‌ها بر اساس قطر آن طبقه‌بندي مي‌شوند، قطر لرزاننده تا حد   15  سانتيمتر موجود است، اما معمولاً  در كارگاه‌هاي ساختماني، قطر 5/2 تا 5/7  سانتيمتر به كار گرفته مي‌شود.

 

در هنگام استفاده از لرزاننده خرطومي بايد موارد زير رعايت گردد :

1.     براي اجتناب از حبس هوا، لايه بتن بايد دارای ضخامت کم و نازك باشد، ولي در هر صورت لايه نبايد  كمتر از  150  ميليمتر يا سه برابر حداكثر اندازه سنگدانه بتن باشد. معمولاً حداكثر ضخامت لايه  500  تا 600 ميليمتر است.

 

2.     معمولاً زمان كافي براي اعمال لرزش با لرزاننده خرطومي بين 5  تا 15 ثانيه است. اما مدت زمان دقيق بايد بر اساس ظاهر شدن شيره بتن بر سطح و تغيير صداي لرزاننده تعيين شود. اگر زمان لرزاندن كم باشد سنگدانه‌ها حركت مي‌كنند، اما ملات فرصت كافي براي جاري شدن ندارد و بتن متخلخل مي‌شود. اگر زمان لرزاندن زياد باشد، مقدار زيادي شيره بتن به سطح آمده كه باعث جداشدگي در بتن و ايجاد ترك و كاهش مقاومت سطح بتن و كرمو شدن قسمت‌هاي زيرين بتن مي‌شود.

 

3.     براي حذف مؤثر هوا، ويبراتور بايد سريعاً به داخل بتن وارد گردد و با حركت ملايم بالا-پايين به آهستگي ويبراتور خارج شود. نفوذ سريع ويبراتور سبب مي‌شود تا بتن به طرف بالا و خارج حركت كرده و هوا خارج مي‌گردد. در زماني كه ويبراتور به آهستگي خارج مي‌شود، هواي بالاي ويبراتور به طرف بالا رانده مي‌شود و از طرف ديگر، باعث جاري شدن ملات به صورت يكنواخت مي‌شود. ضمناً در بتن‌هاي سفت جاي ميله ويبراتور به اين ترتيب پر مي‌شود.

 

4.     لرزاننده بايد به صورت عمودي و در فواصل يكنواخت به داخل بتن فرو برده شود و از خواباندن لرزاننده به صورت كاملاً مايل يا افقي پرهيز گردد، مکر برای دال‌ها با ضخامت بیش از 1/0 متر و قطر خرطومی مناسب.. فواصل مورد نظر بر اساس شعاع عمل لرزاننده تعيين مي‌شود. از طرف ديگر، شعاع‌هاي عمل بايد تا چند سانتيمتر يكديگر را پوشش دهند. معمولاً اين فاصله 5/1 برابر شعاع عمل لرزاننده توصيه مي‌شود. اين فاصله براي لرزاننده‌هاي تا قطر 75 ميليمتر بين 150 تا 500 ميليمتر است و به قطر لرزاننده و نوع بتن مورد استفاده بستگي دارد (شكل 4 و 5). محدوده شعاع عمل  لرزاننده در جدول  1  مشاهده مي‌شود.

 

 


5 .    هنگامي كه لايه قبلي بتن، حالت خميري دارد و هنوز به مرز گيرش اوليه آن نزديك نشده است، لرزاننده بايد به مقدار 50 تا 100 ميليمتر به داخل لايه قبلي نفوذ كند (شكل 5 و  6).

 

6 .    لرزاننده نبايد با سطح قالب و ميلگرد تماس داشته باشد، زيرا ممكن است باعث صدمه زدن به سطح قالب شود و يا سبب لرزش ميلگردها در بتن قبلي كه در حال گيرش مي‌باشند، گرديده و موجب كاهش پيوستگي بتن و ميلگرد شود. همچنين لرزش قالب در قسمتهايي كه بتن آن در حال گيرش مي باشد مي‌تواند به نماي قسمت سطحي آسيب رساند.  

 

 7.    لرزاننده نبايد براي حركت جانبي و هل دادن بتن استفاده گردد، زيرا سبب جداشدگي اجزاي مخلوط بتن مي‌شود. براي صاف و تراز كردن سطح بتن مي‌توان لرزاننده را به وسط توده بتن داخل كرده تا بتن هموار گردد و از هر گونه حركت جانبي اجتناب شود. در صورتي كه ضروري باشد تا با ويبراتور جابجايي انجام شود، در شكل 7 نحوه صحيح  نشان داده شده است.  

 

شكل 7- نحوه صحيح جابجايي بتن با ويبراتور

8-به عنوان يك قانون كلي، هر چه سنگدانه‌ها بزرگتر باشند و كارايي (اسلامپ) كمتر باشد، نياز به ويبراتوري با قطر بزرگ احساس مي‌شود. معمولاً قطر 5/2 سانتيمتر براي مقاطع پر ميلگرد و كوچك استفاده مي‌شود. در چنين مواردي، دامنه نوسان ويبراتور كم بوده و قدرت تراكم نسبتاً كاهش مي‌يابد. در جدول 1، اطلاعات كلي مربوط به بازده و كاربرد انواع لرزاننده‌هاي داخلي  داده شده است. مقادير جدول تقريبي است. لازم است قطر و قدرت لرزاننده با توجه به كارايي بتن، حداكثر اندازه سنگدانه‌ها و ابعاد قالب و حجم بتني كه در هر نوبت ريخته مي‌شود، انتخاب گردد.

جدول 1- اطلاعات مربوط به بازده و كاربرد انواع لرزاننده‌هاي داخلي

گروه

قطر لرزاننده

(سانتيمتر)

بسامد

(دور در دقيقه)

دامنه نوسان

(سانتيمتر)

شعاع عمل

(سانتيمتر)

حجم بتن‌ريزي به ازاء هر لرزاننده

كاربرد

1

4-2

9000تا15000

08/0-4/0

15-8

4-8/0

براي بتن هاي خميري و روان و   دراعضاي نازك و اعضاي پيش‌تنيده و نمونه‌هاي آزمايشگاهي

2

6-3

8500تا12500

10/0-05/0

25-13

8-3/2

بتن خميري براي ديوارهاي نازك،تيرها،شمع‌هاي پيش‌ساخته، ستونها و دالهاي ناك

3

9-5

8000تا12000

13/0-06/0

36-18

15-6/4

براي بتن نسبتاً خميري (كمتر از 8 سانت اسلامپ)،در اعضاي عمومي، مانند ديوارها،ستون،تيرهاودالهاي ضخيم

4

15-8

7000تا10500

15/0-08/0

51-30

31-11

براي بتن‌ريزي حجيم و اعضاي سازه‌اي با اسلامپ 0 تا 50 سانتيمتر كه كمتر از 3 متر مكعب بتن در هر نوبت ريخته مي‌شود

5

18-13

5500تا8500

20/0-10/0

61-40

38-19

براي بتن‌ريزي حجيم، مانند سدها،ديوارهاي ضخيم و ستون‌هاي پلها كه د ر هر نوبت بيش از 3 مترمكعب ريخته مي‌شود

 

 

تراكم مجدد

 معمولاً تراكم مجدد 1 تا 2 ساعت پس از تراكم اوليه و قبل از اينكه بتن به مرز گيرش اوليه نزديك شود، انجام مي‌گردد. اين عمل براي بهبود تراكم،  پيوستگي بتن و ميلگرد، كاهش ترك خوردگي و منافذ ناشي از جمع‌شدگي و آب‌آوري بويژه در مورد بتن‌هايي با اسلامپ بيش از 75 ميليمتر مفيد است. بنابراين تراكم مجدد براي توليد بتن با كيفيت بهتر، مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اما اگر با تأخير زياد و در حين گيرش اوليه انجام شود، سبب صدمه زدن به بتن و كاهش مقاومت مي‌شود. به هر حال تأخير در تراكم مجدد به دماي بتن و محيط‌ مجاور و نوع سيمان و بتن بستگي دارد. لرزش مجدد براي بتن‌هايي با اسلامپ كمتر از 50 ميليمتر (رده S1 (  كه به خوبي متراكم شده است توصيه نمي‌شود و ممكن است  آثار زيانباري داشته باشد.  

 

 

 

 

 

 

انواع افزودنی های بتن ، فوق روان کننده و روان کننده های بتن قابل ارائه توسط  کلینیک فنی و تخصصی بتن  ایران

روان کننده های بتن  کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران در کلاس های مختلف قابل تولید و عرضه می باشند :


  روان کننده بتن مناسب برای استفاده در پمپ بتن که خاصیت دیرگیر بتن دارد و بصورت مایع عرضه می گردد و خاصیت روان کنندگی بسیار خوبی به بتن می دهدروان کننده بتن کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران  باعث تسهیل در عملیات پمپ بتن می گردد. از این روان کننده بتن علاوه بر این که در پمپ بتنمیتوان استفاده کرد کاربرد های دیگری چون در ساخت بتن آماده مخصوصاً برای حمل در فاصله های نسبتاً طولانی دارد. در بتن ریزی در هوای گرم استفاده از این روان کننده بتن توصیه می شود.


بتن پمپ پذیر و تسهیل در کار پمپ بتن : استفاده از این فوق روان کننده بتن قدرت مانور پمپ بتن را افزایش می دهد. همچنین برای پمپ کردن آسان بتن می توان از فوق روان کننده تولیدی شرکت کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران استفاده کرد که باعث می شود که استهلاک پمپ بتن پایین بیاید. استفاده از روان کننده بتن در زمان بتن ریزی های حجیم که می بایست یکپارچه اجرا شوند مناسب می باشد.



فوق روان کننده بتن  عرضه شده توسط کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران  ، بر پایه نفتالین سولفونات است . این فوق روان کننده بتن  بصورت مایع عرضه می گردد.



کاربرد فوق روان کننده بتن قابل ارائه توسط کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران  : از این فوق روان کننده بتن در زمان بتن ریزی در هوای  سرد و برای بتن یا ملات ترمیمی استفاده می شود. همچنین این فوق روان کننده بتن به عنوان یک فوق روان کننده زودگیر و کاهش دهنده آب در بتن برای کسب روانی و مقاومت بالا مخصوصا مقاومت های اولیه بالا استفاده می شود.



 سوپر روان کننده یا فوق روان کننده بتن که بر پایه تکنولوژی تولید پلیمرها تولید می شوداین نوع فوق روان کننده بتن به عنوان کاهش دهنده آب بتن برای کسب روانی و مقاومت بالا استفاده می در ساخت بتن های پیش تنیده و پس تنیده در ساخت بتن حجیم بتن ریزی در هوای گرم کاربرد دارد.



سوپر روان کننده بتن یا فوق روان کننده بتن بر پایه پلی کربوکسیلات:  این سوپر روان کننده یا فوق روان کننده بر پایه پلی کربوکسیلات روان کننده بتن مایع بر پایه پلی کربوکسیلات اصلاح شده می باشد که برای ساخت بتن های ویژه طراحی شده است. برای ساخت بتن خود تراز و خود متراکم و بتن هایی که الزامات آیین نامه ای آن به حداقل رساندن نسبت آب به سیمان را در حد نهایت درخواست نموده سوپر روان کننده بتن یا فوق روان کننده بتن بر پایه پلی کربوکسیلات فابیر در ساخت بتن حجیم موجب روانی بالا می شود.هم چنین با استفاده از این روان کننده بتن پمپ پذیری بالارفته و باعث می شود که استهلاک پمپ بتن پایین بیاید. این سوپر یا فوق روان کننده بتن نسبت آب به سیمان را در بتن حجیم کاهش می دهد و مقاومت بتن حجیم را بالا می برد.


روان کننده بتن  کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران می تواند یک روان کننده بتن با خاصيت ديرگير بتن و به عنوان روان کننده بتن که در کاهش آب در بتن می باشد عمل کند که موجب روان شدن بتن, کار پذیری بتن و همچنین افزایش مقاومت بتن شود.

 

Superplasticizer and Plasticizer

  • مواد افزودنی بتن
  • بتن ضد سایش
  • کف سازی ضدسایش
  • شات کریت

·         ماستیک پلی یورتان

·         واتراستاپ بتن

·         کیورینگ بتن

·          چسب و خمیر کاشت میلگرد و آرماتور