ترمیم ترک بتن سقف

جستجوی کلمه ترمیم ترک بتن سقف در سایت کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران با کد 16897


 

 

 

 

ترمیم ترک بتن سقف

 

با سلام و شادباش ، بسته به علت ترک در بتن سقف از روش های مختلفی می توان برای ترمیم بتن سقف استفاده نمود. بنابراین اولین گام شناخت علت ترک بتن سقف می باشد. از جمله انواع علت ترک می توان به ترک های سازه ای ، ترک ناشی از بازکردن زودهنگام قالب ، ترک جمع شدگی، ترک ناشی از افت بتن ، ترک ناشی از ضعف مقاومتی بتن و ... اشاره کرد.

بدیهی است که با توجه به موارد ذکر شده باید از روش های مختلفی برای ترمیم ترک بتن سقف ها استفاده کرد. از جمله این روش ها می توان به تزریق رزین اپوکسی  ، اجرای پوشش محافتظی ، استفاده ملات های ترمیمی و چسب اپوکسی ، استفاده از الیاف FRP و  ... می باشد.

 

برای مشاوره در خصوص انواع روش های ترمیم ترک سقف ، مزایا و محدودیت ها ، روش اجرا ، درخواست بازدید و کارشناسی علت آسیب و روش پیشنهادی ، دریافت مشخصات فنی محصولات ترمیم کننده ترک بتن ، و در صورت تمایل اجرای ترمیم ترک بتن سقف و سایر اعضا بتنی و سازه ها با بخش مهندسی و پشتیبانی کلینیک فنی و تخصصی بتن ایران ( 44618462-44618379-09120916271 ) تماس حاصل فرمایید.

 

 

 

 

 

انواع مواد ترمیم کننده بتن بصورت جايگزين بتن تخريب شده عبارتند از :

الف -  بتن يا ملات سيماني

ب-  بتن يا ملات سيماني اصلاح شده با پليمر

ج – مواد پليمري ( كه در اين حالت اقتصادي و فني نيست )

 

بنظر ميرسد معمولا" بتن يا ملات سيماني ارجحيت داشته باشد و از نظر خواص مشابهت بيشتري با بتن اصل پايه را فرآهم نمايد .

بكار گيري سيمان در حد متوسط (معمولا" 375 تا 400 كيلو) از نظر جمع شدگي كاملا" مناسب بنظر ميرسد. نسبت آب به سيمان با توجه به موقعيت قطع و محل از نظر خوردگي به حداكثر 4/0 يا 45/0 محدود شود. معمولا" اگر از روش بتن ريزي جايگزين استفاده شود سعي ميگردد از اسلامپ بالائي برخوردار باشيم (بيش از 10 سانتي متر). اسلامپ زياد جمع شدگي نشست خميري را بوجود مي آورد لذا ضمن اينكه تامين نسبت آب به سيمان فوق الذكر مشكل بوده و اسلامپ زياد نيز با آب قابل تامين نيست همواره نياز به مواد روان كننده يا فوق روان كننده داريم .

معمولا" هنگاميكه ترمیم در محدوده بسته اي انجام ميشود بتن بايد از جمع شدگي ناچيز و يا انبساط جزئي برخوردار باشد. به اين دليل لازمست از مواد منبسط كننده (انبساط زا) در مواردي كه حساسيت وجود دارد استفاده نمائيم تا درگيري بهتري بين لبه هاي كناري بتن تعميري و بتن پايه قديمي ايجاد شود.

براي سهولت در ريختن و تراكم بتن و كاهش نفوذ پذيري آن از حداكثر اندازه سنگدانه نسبتا" كم و بافت دانه بندي ريزتري نسبت به بتن اصلي بهره مي گيريم كه به ابعاد و حجم منطقه تعميري و وضعيت ميلگردها بستگي دارد .

اگر بخواهيم ملات يا بتن را با مواد پليمري اصلاح كنيم معمولا" از لاتكس آكريليكي به ميزان 10 تا 20 درصد وزن سيمان استفاده مي نمائيم .

گاه بجاي ريختن معمولي بتن از روش دستي تعمير استفاده مي نمايند در اين حالت ملات سفت بكار ميرود و با فشار در محل مورد نظر قرار مي گيرد . بهر حال اين روش محدوديتهاي خاص خود را دارد و تامين رواني مورد نظر با نسبت آب به سيمان مطلوب و سيمان كمتر ممكن مي باشد .

 

 

q       روشهاي ترمیم و جايگزيني بتن :

بهر حال بايد بتني را در محل تخريب شده جايگزين نمائيم. روشهاي اين جايگزيني عبارتند از :

الف- تعمير و جايگزيني بتن يا ملات با دست Patch Method

كه در مناطق بسيار محدود بكار ميرود. ضخامت نيز معمولا" به حدود 5 سانت محدود ميشود و كمتر مورد استفاده است . تعمير سطوحي مانند زير دال يا تير با اين روش ساده تر است .

ب- روش بتن ريزي سنتي معمولي (ثقلي) Conventional or Gravity Method

اين روش كار برد وسيعي دارد. براي سطوح بالائي تير و دال ، وجوه كناري تيرها ، سطوح ديوار و ستون و حتي قسمت تحتاني تير يا دال كاربرد دارد. معمولا" در اين روش نياز به اسلامپ زيادي داريم كه گاه از بتن هاي آبكي با اسلامپ بيش از 20 سانتي متر استفاده ميشود . بهر حال در اين روش بايد بنحوي عمل نمائيم كه از پر شدن قالب يا محل تعمير مطمئن شويم و خروج هوا از بتن نيز ميسر باشد و آب انداختن بتن عملا" حذف گردد (بويژه در سطوح زير تير يا دال ) گاه اين نوع بتن را در عمق يا زير آب با لوله ترمي (tremie ) مي ريزيم تا جداشدگي پيش نيايد .

 

ج : روش بتن پاشي : Shotcrete

در تعمير سطوحي با وسعت زياد و ضخامت كمتر از 15 سانتي متر استفاده از روش بتن پاشي توصيه ميشود بويژه در تعمير سطوح زيرين دال يا تعمير كاربرد آن مطلوبتر است. در بتن پاشي دو روش تـــر و خشك را داريم. در تعمير سازه هائي كه در مناطق خورنده قرار دارند و يكنواختي و نفوذ ناپذيري بيشتر مطلوب است بايد از روش تر استفاده نمائيم .

مشكل بزرگ در بتن پاشي ، برگشت و ريباند مصالح و بتن مي باشد كه بايد با كاهش حداكثر اندازه سنگدانه ، اسلامپ مناسب (5 تا 8 سانتي متر) ، عيار سيمان بالاتر و چسبندگي بيشتر ، بافت دانه بندي ريزتر ، عمود گرفتن سر لوله ، فاصله مناسب سرلوله از سطح در تامين فشار هواي مناسب و غيره ، ميزان برگشت مصالح را به حداقل رسانيد .

 

د : روش بتن ريزي با سنگدانه پيش اكنده (Preplaced Aggreate Concrete) :

در اين روش ابتدا سنگدانه درشت تك اندازه را در قالب ريخته و سپس از درون لوله هائي كه درون سنگدانه قرار گرفته است  ملات ريز دانه اي را به داخل سنگدانه هاي درشت پيش آكنده تزريق مي نمائيم تا بتن مناسب حاصل گردد .

بتن پيش آكنده از جمع شدگي ناچيزي برخوردار است و عيار سيمان مصرفي آن نيز كم مي باشد. تامين نسبت آب به سيمان كم ، نفوذ ناپذيري مطلوب و مقاومت زياد با اين روش كاملا" ميسر است. همگني بتن و عدم جداشدگي از ويژگيهاي اين نوع بتن ريزي است . حداكثر اندازه سنگدانه به  حداقل بعد قطعه محدود مي شود و حداكثر اندازه ماسه ملات بايد به حدود  حداقل اندازه اسمي سنگدانه درشت محدود گردد.

ملات مصرفي بسيار پر عيار بوده و همچنين شل و آبكي مي باشد و معمولا" از مواد پوزولاني مناسب و روان كننده ها در ملات استفاده ميشود ضمن اينكه به كندگير كننده ها نيز احتياج مبرمي داريم .

 

هـــ : بتن ريزي با بتن مكيده (Vacuum Proiossed Con . )

در اين روش كه امروزه از آن در عمليات تعمير بتن استفاده چنداني بعمل نمي آيد . بتن نسبتا" شل را در محل مورد نظر (بويژه سطوح فوقاني دال ، كف و سر ريز سدها يا كف تونلهاي آب بر و غيره ) ريخته و سپس با اعمال يك مكش از طريق فرش خلآ ، بخشي از آب بتن را مكيده و نسبت آب به سيمان را كاهش مي دهيم  . اين عمل مقاومت و دوام بتن تعميري را بهبود مي بخشد و نفوذپذيري آن بويژه در قسمت هاي سطحي كاهش مي يابد .

 

در پايان متذكر ميشود كه در بتن ريزي جايگزيني نبايد از بتن در مرحله گيرش استفاده نمود. جداشدگي يكي از روشهاي بتن ريزي در كشور ماست كه نبايد در بتن جايگزين بوجود آيد. اختلاف دماي بتن پايه و تعميري در هنگام ريختن نبايد زياد باشد و حداكثر آن از 5 تا 10 درجه مشخص شده است . كار تراكم بايد بخوبي انجام شود . همچنين بايد عمل آوري مناسب صورت گيــــــرد دماي بتن نبايد از 30 درجه سانتي گراد در هنگام ريختن تجاوز نمايد و از 10 درجه سانتي گراد كمتر نشود .

 

انتخاب مصالح ترمیم کننده بتن و روش آن

 

   بتن و بتن مسلح بعنوان مصالح با دوام در بسياري از سازه ها بكار گرفته شده اند . اما در طول زمان عملكرد و دوام بتن نشان داده كه ساختار فيزيكي و رفتار سازه اي آن تابع شرايط محيطي است . در صورتيكه بتن مناسب با شرايط محيطي و اقليمي طراحي و اجرا نگردد دوام و عمر مفيد آن كاهش يافته و نياز به تعمير آن افزايش مي يابد . مصداق اين مورد در كشورمان سازه هاي بتني در سواحل جنوبي كشور و نواحي خليج فارس است . در اين منطقه به دليل شرايط خاص محيطي ( وجود كلر ، سولفات و رطوبت و دماي زياد ) ، سازه هاي بتن آرمه از عمر كوتاهي برخوردارند . عمر مفيد يا سرويس دهي سازه ها تابع كيفيت مصالح مصرفي و نحوه اجراء است . بعبارت ديگر چنانچه براي ساخت سازه از مصالح نامناسب و اجراي نامطلوب بهره گرفته شود ، عمر مفيد سازه كوتاه بوده و نياز به تعمير خواهد داشت . اجراي يك سيستم كامل تعمير پس از آماده سازي بتن پايه و آرماتور شامل اندود محافظ بر روي آرماتور ، لايه ارتباطي چسبنده بين ملات و يا بتن تعميري و بتن پايه ، اعمال مواد تعميري و نهايتا" پوشش محافظ است . كه در اين مقاله به استراتژي تعمير سازه هاي بتني پرداخته مي شود .

 

 

   براي تأمين عمر مفيد سازه در زمان پيش بيني شده از لحاظ دوام و ايستايي نياز به نگهداري و بهسازي مي باشد . هر ساختمان پس از مدتي كه تحت بهره برداري قرار گرفت به دليل خطاهاي ناشي از طراحي ، اجراي صحيح ، كيفيت مصالح ، نگهداري ، نارسائي ها و يا خرابي ها در آن بروز كرده و در نتيجه قابليت بهره برداري و دوام آن سير نزولي طي مي كند . بهمين جهت براي هر ساختمان در ابتداي طراحي و محاسبه يك حاشيه ايمني در نظر گرفته مي شود كه كيفيت و اجرا در آن نقش تعيين كننده دارد . در صورت اجراي صحيح و انتخاب مصالح مناسب عرض حاشيه ايمني به آساني حفظ مي شود در غير اين صورت ممكن است عرض حاشيه ايمني از همان ابتدا از مقدار مطلوب كمتر باشد و در طول زمان كاهش يابد و يا حتي به صفر برسد و به همين جهت ترميم ، تعمير ، تقويت سازه ها ضرورت   مي يابد و در نتيجه از كاهش حاشيه ايمني جلوگيري مي شود و عمر مفيد افزايش مي يابد.

 

 

ارزيابي سازه هاي بتني :

 

   ضرورت ارزيابي سازه هاي بتني ، خصوصا" در شرايط محيط مهاجم به منظور جلوگيري از ايجاد آسيب ديدگي در  سازه هاي که هنوز دچار تخريب نشده اند و همچنين تعيين وسعت و علت خرابی جهت جلوگيری در سازه های در حال تخريب داراي اهميت ويژه اي است .

در اين راستا مشكلترين و مهمترين مرحله در روند تعمير تعيين علت آسيب ديدگي است چرا كه بدون آنكه علت آسيب معلوم شود ، نياز سازه به نوع تعمير يا روش مناسب آن را نمي توان انتخاب و تعيين نمود . بنابراين قبل از شروع عمليات تعمير بايد شرايط موجود سازه مورد ارزيابي قرار گيرد . منظور از ارزيابي ، كسب اطلاعات درباره علت و توسعه آسيب است .

به منظور دستيابي به اطلاعات جامع در ارزيابي سازه ابتدا بايد بررسي اصولي طرح اوليه و جزئيات ساخت انجام گيرد و پس از آن برنامه ريزي در مورد جزئيات تحقيقات محلي از سازه صورت پذيرد . برنامه ريزي ارزيابي سازه بايد شامل مشاهدات نظري ، آزمايش هاي غير مخرب در محل و نمونه برداري جهت بررسي در آزمايشگاه باشد. مراحل اصلي برنامه ريزي اصولي و صحيح جهت بررسي و ارزيابي سازه در نمودار 1 مشخص شده است .

در مراحل اوليه ارزيابي سازه ، جمع آوري اطلاعات و مدارك موجود در مورد مشخصات سازه ، نوع مصالح بكار رفته و غيره بايد انجام گيرد . در مراحل بعدي بازديد و بررسي ظاهري سازه بايد مشاهدات قسمتهاي آسيب ديده و شرايط سازه ثبت گردد ، همچنين اطلاعات مربوط به شرايط محيطي سازه نيز داراي اهميت است .

 

در بازرسي و انتخاب آزمايشهاي ارزيابي وضعيت سازه بايد به مسائل اقتصادي ، اجرائي و زمان جهت تعيين نوع و محل آزمايشها توجه گردد . البته هيچ نوع آزمايشي به تنهايي قابل استناد نيست و تركيبي از چندين آزمايش است كه در ارزيابي سازه اهميت دارد . برنامه ريزي بايد با در نظر گرفتن پارامترهاي انتخاب نوع و محل آزمايش انجام گيرد .

بطور كلي آزمايشهايي كه جهت ارزيابي بر روي سازه ها انجام مي شوند عبارتند از :

     ــ تعيين مقاومت بتن در سازه

     ــ آزمايش مافوق صوت

     ــ تعيين سختي سطح

     ــ آزمايش بيرون كشيدن از سطح

     ــ مغزه گيري

     ــ تعيين پوشش بتن بوسيله آرماتورياب

     ــ تعيين عمق كربناسيون

     ــ تعيين پروفيل كلر

     ــ تعيين نفوذپذيري بتن

     ــ تعيين پتانسيل خوردگي

     ــ تعيين مقاومت الكتريكي

 

مراحل تعمير و ترمیم بتن

 

   براي تأمين دوام و چسبندگي بتن يا ملات تعميري با بتن پايه بايد پس از تعيين علل خرابي ، عمق و وسعت آن اقدامات لازم به منظور پيشگيري و يا روش تعمير مناسب اتخاذ نمود . شكل 2 مراحل تعمير را نشان مي دهد .

 

                                                                                             

آماده كردن سطح براي تعمير و ترمیم بتن

 

     در تمام مواردي كه ملاتهاي تعميري براي تعمير موضعي و يا تعمير در سطح وسيع مورد استفاده قرار ميگيرد آماده كردن سطح بتن براي تعمير از نقطه نظر دوام از اهميت بالايي برخوردار است . دوام سيستم تعميري مي تواند در مرحله اول بعلت مقاومت كم كشش سطحي بتن كاهش يابد . بهمين جهت براي يك تعمير موفق اغلب ضروريست تمهيدات ويژه اي صورت گيرد . اين تمهيدات بايد به نحوي باشد كه چسبندگي و پيوستگي بين بتن پايه و ملات تعميري در طول عمر مفيد پيش بيني شده را تأمين نمايد .

   در خصوص خواص مكانيكي سطح بتن پايه آئين نامه تعمير و نگهداري كشور آلمان [2]ZTV- SIB 90 ميزان مقاومت كشش سطحي را بعنوان عامل تعيين كننده ملاك قرار مي دهد ( البته اين مقدار تا حدي نيز به سيستم تعميري بستگي دارد . ) و حداقل مقاومت كشش سطحي را به N / mm2 5 /1 محدود مي نمايد ، در مواردي كه سطح بتن تحت شرايط خاصي قرار مي گيرد مقاومت كششي سطحي بايد N / mm2 2 باشد .

   براي محافظت از خوردگي سيستم تعميري بايد الزامات مربوط به مشخصات شيميايي سطح بتن قديمي نيز رعايت گردد . به اين ترتيب كه عمق كربناسيون نبايد از ميزان معيني تجاوز نمايد . همچنين مقدار آلودگي آن به كلرايد نيز بايد محدود باشد بخصوص براي تعمير موضعي بايد مقدار كلرايد تا حد بحراني تعيين شده برداشته شود . بدون توجه به اينكه آسيب ديدگي قابل رؤيت و يا غير قابل رؤيت است . همچنين قبل از اعمال سيستم تعميري ، بتن پايه بايد داراي رطوبت معيني باشد . در صورتي كه از ملات تعميري بر پايه سيمان استفاده شود بايد رطوبت سطح بتن اشباع با سطح خشك باشد . در صورتيكه از ملات تعميري اصلاح شده با پليمر استفاده شود بايد سطح بتن خشك باشد .

   شايان ذكر است كه درجه حرارت سطح بتن و همچنين درجه حرارت محيط در حين زمان اعمال سيستم تعميري و درجه تميزي سطح آرماتور نيز حائز اهميت است . در صورتيكه پس ا انجام آزمايشهاي لازم ، الزامات مورد نظر        بر آورده نگرديد بايد سطح بتن با روش مناسب آماده گردد كه شامل روشهاي مكانيكي ، حرارتي و شيميايي مي باشد . از جمله روشهاي مهم مي توان به چكش بادي ، پاشيدن ماسه و يا آب با فشار بالا و استفاده از شعله را نام برد . البته انتخاب روش بستگي به سطح بتن آسيب ديده و ميزان و وسعت آلودگي دارد .

 

 

حفاظت از خوردگي آرماتور

 

     بطور كلي هدف تمام اقدامات حفاظتي بايد در جهت ايجاد مجدد سيستم حفاظتي آرماتور و جلوگيري از خوردگي آن در آينده باشد . بهمين جهت بايد حداقل ارتباط الكتريكي كه باعث ايجاد خوردگي مي گردد قطع شودو در نتيجه از انحلال آهن جلوگيري شود . در عمل معمولا" بتن منطقه آسيب ديده دراثر كربناسيون و يا آلوده به كلر بوسيله روش مناسب برداشته مي شود . سپس زنگ آرماتور آزاد شده زدوده مي شود و بر روي آن پوشش مناسب اعمال     مي گردد ، سپس قسمت هاي برداشته شده بوسيله ملات سيماني و يا ملات هاي اصلاح شده كه با پليمرهاي مخصوص فرموله شده اند تعمير مي گردد . شايان ذكر است كه اين روش براي آسيب دسدگي ناشي از كلرايد     مشكل آفرين مي باشد ، زيرا ريسك خطر خوردگي مجدد پس از تعمير بمراتب بزرگتر از خوردگي ناشي از كربناسيون است . بهمين جهت بايد استراتژي تعمير توسط يك فرد متخصص و با تجربه با دقت برنامه ريزي و بمرحله اجرا در آيد.

 

 

 سيستم هاي تعميري بتن 

 

   سيستم هاي تعميري بتن  بطور كلي از بتن جايگزين و يا مصالح مناسب تعمير تشكيل شده اند . اين سيستم شامل پوشش حفاظتي براي جلوگيري از خوردگي آرماتور ، لايه ارتباطي چسبنده بين يتن جديد و بتن قديم ، ملات و يا بتن تعميري و نهايتا" پوشش مناسب مي باشند . اين پوشش ها معمولا" ضد آب كننده هستند و از نفوذ مواد مضر بداخل بتن جلوگيري مي نمايند .

    مصالح تعميري بتن از اجزاء مصالح مختلفي تشكيل شده اند كه بدون در نظر گرفتن نوع مواد و مصالح بصورت ملات ( اندازه سنگدانه هاي سنگي كمتر از 4 ميليمتر ) و يا بصورت بتن ( اندازه سنگدانه هاي سنگي بزرگتر از         4 ميليمتر ) مورد استفاده قرار مي گيرند . انواع ملات ها و يا بتن هاي مورد استفاده عبارتند از :

الف ــ بتن و ملا سيماني ( 1 )

ب ــ بتن و ملات سيماني اصلاح شده با پليمر ( PCC ) (2 )

ج ــ بتن و ملات هاي رزيني ( PC ) (3 )

    بجز مصالح فوق تركيبات ديگري مانند بتن پاشيدني كه با استفاده از الياف مختلف و يا بوسيله پليمر اصلاح شده ، براي تعميرهاي خاص با موفقيت مورد استفاده قرار گرفته اند .

الزامات

 

   سيستم هاي تعميري بتن بطور معمول بايد داراي الزامات كلي زير باشند كه در توصيه مربوط به آئين نامه هاي بتن و آئين نامه هاي مربوط به تعمير و نگهداري آمده است :

·         سازگاري مقاومت و تغيير شكل بتن و ملات تعميري با بتن پايه

·         چسبندگي كافي ملات يا بتن تعميري و بتن پايه

·          مقاومت كافي بتن و ملات تعميري در مقابل رطوبت ، محيط قليائي و اشعه ماوراي بنفش

·          مقاومت در برابر سيكل هاي يخ زدگي و ذوب شدن

·          كارآئي مناسب در درجه حرارت هاي مختلف

·          دوام در مقابل شرايط مورد نظر

   همچنين اين مصالح براي كاربردهاي خاص بايد داراي خواص مورد نظر باشند مثلا" در محيط هايي كه بتن در معرض تهاجم شيميايي قرار دارد بايد مقاوم در برابر مواد شيميايي باشد . براي رعايت الزامات فوق در خصوص بتن و بتن پاشيدني ، انجام آزمايشهاي پيش بيني شده در استاندارد بتن مسلح و بتن پاشيدني ضروريست . همچنين براي ساير سيستم هاي تعميري بايد آزمايش ها بر اساس توصيه نامه ها و دستورالعمل هاي مربوطه انجام گيرد .

 

طبقه بندي مصالح تعميري با توجه به نوع كاربرد

 

   آئين نامه مربوط به تعمير و نگهداري اجزاء ساختمان [1]DafStb كليه ملات ها و بتن هايي كه براي تعمير بكار مي روند با توجه به نوع كاربرد در گروه هاي زير طبقه بندي نموده است .

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1- Cement Concrete                                           2- Polymer Concrete                           

3- Polymer Concrete                         

- گروه M1

   بتن و يا ملات مورد استفاده در اين گروه بايد براي پر كردن قسمت هاي آسيب ديده بتن زيرين مناسب و سازگار باشد . همچنين بايد داراي مقاومت كافي باشند ، بطوريكه بتوان بر روي آن ( بعنوان بتن زيرين